محمدباقر مجلسی (1037–1110 هجری قمری) مشهور به علامه مجلسی و مجلسی ثانی، فقیه شیعه اخباری دوران شاه سلیمان و شاه سلطان حسین صفوی و مؤلف بحارالانوار است. او اولین عالمی است که بهطور گسترده اقدام به نوشتن به زبان فارسی کرد و به این وسیله فاصله بین زبان فقها و تودهها را پر کرد و آثار او بیشترین نفوذ را در جامعه ایران داشتند.[1] عبدالعزیز دهلوی در زمان مجلسی معتقد بود شیعه را باید مذهب مجلسی دانست.[2]
فرهنگی
آفریدگار جهان: مجموعه بحثهای ناصر مکارم شیرازی
نگارش علی حجتی کرمانی عباسعلی عمید زنجانی حسن طاهری
لا توجد إمكانية للإعارة
تعليقات المستخدمين
0